18 mei 2026

Gewone versus gekroesde melkdistel

Melkdistels zijn echte ruigteplanten, maar ook in de stad komen ze vaak voor. Niet alleen in plantsoenen en wegbermen, maar ook gewoon op de stoep tegenaan een huisgevel

In Vlaanderen komen eigenlijk maar twee soorten melkdistels voor uit het geslacht Sonchus — het geslacht dat in het Nederlands werkelijk “melkdistels” heet:

Gewone melkdistel (Sonchus oleraceus)
Gekroesde melkdistel (Sonchus asper)

Beide behoren tot het geslacht Sonchus, dat typisch is voor de echte melkdistels met geel bloeiende hoofdjes en wit melksap.

Soms ontstaat er verwarring doordat de mariadistel (Silybum marianum) in de volksmond ook soms “melkdistel” genoemd wordt, maar botanisch behoort die tot een heel ander geslacht.

De gewone melkdistel en de gekroesde melkdistel lijken op het eerste gezicht sterk op elkaar. Ze behoren tot hetzelfde geslacht en bloeien allebei met gele, paardenbloemachtige bloemen en bevatten wit melksap. Toch zijn ze in het veld vrij goed van elkaar te onderscheiden wanneer je op een paar duidelijke kenmerken let.

Bladeren

De Gewone melkdistel is doorgaans wat zachter van bouw. De bladeren voelen minder stug aan en hebben meestal afgeronde of zacht getande randen. Aan de basis van het blad zitten de zogenaamde “oortjes” die de stengel omarmen, maar die zijn vrij rond en niet stekelig. De plant oogt daardoor wat losser en minder streng. Ze groeit vaak op verstoorde bodems, moestuinen en akkers, en past zich gemakkelijk aan haar omgeving aan.

Gewone melkdistel (Sonchus oleraceus) — Gewone melkdistel (*Sonchus oleraceus)*

De Gekroesde melkdistel daarentegen heeft een duidelijk steviger en stekeliger karakter. De bladeren zijn harder, glanzender en opvallend scherp getand. De rand van het blad voelt bijna snijdend aan. Ook de “oortjes” rond de stengel zijn hier puntig en scherp, waardoor de stengel als het ware stevig wordt vastgegrepen. Dit geeft de plant een wat stugge, beschermde uitstraling. Ze is vaak te vinden op iets drogere, meer verdichte of verstoorde bodems, zoals wegenranden en braakliggende terreinen.

Gekroesde melkdistel (Sonchus asper) — Gekroesde melkdistel (*Sonchus asper)*

Samengevat kun je het verschil in het veld meestal eenvoudig onthouden:
de gewone melkdistel is zachter en vriendelijker van vorm, terwijl de gekroesde melkdistel duidelijk steviger en stekeliger is opgebouwd.

Bloemen

Zowel de Gewone melkdistel als de Gekroesde melkdistel dragen dezelfde typische “paardenbloemachtige” bloemhoofdjes: helder geel, samengesteld uit vele lintbloempjes, en ze bloeien allebei vrij lang van late lente tot in de herfst. Op het eerste gezicht lijken de bloemen dus bijna identiek.

Toch zijn er enkele kleine, maar bruikbare verschillen:

Grootte van de bloemhoofdjes
De gewone melkdistel heeft meestal iets grotere en iets lossere bloemhoofdjes. Bij de gekroesde melkdistel zijn ze vaak iets compacter en strakker opgebouwd.
Aantal bloemhoofdjes per stengel
De gewone melkdistel vertakt vaak rijker en draagt daardoor meer, verspreide bloemhoofdjes. De gekroesde melkdistel is meestal iets minder vertakt, waardoor de bloemen wat meer gegroepeerd lijken.

Conclusie

Belangrijk om te onthouden: de bloemen alleen zijn geen betrouwbare onderscheidende factor. In de praktijk blijft het blad—vooral de vorm van de bladoortjes en de stekeligheid—veruit het beste kenmerk om beide soorten zeker te herkennen.