Herinner je je nog onze vorige tocht langs de rand van het plaveisel? Toen we tussen stoeptegel en rioolrooster onverwacht cypergras ontdekten dat haast opzettelijk deel leek uit te maken van het straatbeeld? Groot hoefblad dat zich breed maakte alsof het hier thuishoorde, kleine ooievaarsbek …
Vandaag verkennen we opnieuw de stad op zoek naar wilde planten — daar waar je ze misschien niet meteen verwacht: tussen stoeptegels, langs gevels en rondom rioolroosters. In deze vergeten hoekjes van de stad, op de grens tussen particulier initiatief en gemeentelijk groenbeheer, vinden planten …
De Nigon Wyrta Galdor, beter bekend als de “Nine Herbs Charm” of “Nine Plants Spell”, is een Oudengels genezingsgebed – een krachtige bezwering om wonden te helen. Deze rituele tekst maakt deel uit van de Lacnunga, een verzameling Angelsaksische teksten en gebeden van uiteenlopende aard. De Lacnunga wordt bewaard in het Harley 585-manuscript van de British Library in Londen. Deze codex werd waarschijnlijk samengesteld in Engeland, op het einde van de 10de of het begin van de 11de eeuw.
Het Harley 585-manuscript bevat een verzameling van Angelsaksische medische teksten, gebeden, en magische rituelen, die vooral betrekking hebben op gezondheid, genezing en bescherming tegen kwaad. Het manuscript, dat uit de 10e eeuw stamt, is een belangrijke bron voor het bestuderen van de medische praktijken en het volksgeloof in het Angelsaksische Engeland.
De tekst ademt de sfeer van de tijd vóór het christendom, waarin de kracht van de natuur werd geëerd, het getal negen een magische betekenis droeg, en de Germaanse god Odin — in het Oudengels Wōden — werd aangeroepen om te waken over genezing en bescherming.
Geïnspireerd door deze oude tekst, heb ik een set van 27 gebedskaarten voor planten ontwikkeld. Deze kaarten zijn doordrenkt met symboliek en rituele kracht, bedoeld om de spirituele en helende eigenschappen van de natuur te versterken en te eren. Elke kaart is zorgvuldig samengesteld om de specifieke energie van de plant te vangen en aan te spreken, met respect voor de eeuwenoude kennis die in deze traditie schuilt.
Deze kaarten bieden een toegankelijke en krachtige manier om je te verbinden met de ziel van planten. Ze nodigen je uit om kruiden te zien als bewuste bondgenoten in heling, magie en ritueel werk.
Je kunt de kaart plaatsen op een plek die voor jou betekenisvol is – op een huisaltaartje, je vensterbank, in de tuin – of gewoon meenemen op je wandeling. Als je het kruid in het wild ontmoet, kun je het groeten, een moment van stilte in acht nemen, de tekst uitspreken of een eenvoudig ritueel doen.
In een tijd waarin de oude wijsheid en de band met de natuur dreigen te vervagen, willen deze kaarten bijdragen aan het herontdekken van het rituele erfgoed van de plantenwereld. Ze zijn een uitnodiging tot herinnering – en tot herverbinding met de natuur.
Van meet af aan liet ik mij leiden door het heilige getal drie — een oeroud getal dat in traditie en volksgeloof staat voor de eenheid van lichaam, ziel en geest; voor de verbondenheid van hemel, aarde en onderwereld.
Maar ik ging verder. Ik koos bewust voor 3 × 3 × 3: een reeks van 27 kaarten. Geen toevallig getal, maar een rituele structuur. Want 2 + 7 is opnieuw 9 – het getal van voltooiing.
In deze 27 kaarten voltrekt zich een kring van plantenwijsheid, van bezieling, bescherming en overgave. Een stille uitnodiging om te vertragen, te luisteren, en je te herinneren:
“Planten fluisteren hun verhaal – als je bereid bent te luisteren.”
Er zijn reeds een drietal reeksen kaarten verschenen op deze site. De komende maanden zullen we telkens verder uitbreiden.
Begin juni stonden we klaar voor een avontuurlijke speurtocht naar het mysterieuze groen dat dapper groeit tussen stoeptegel en rioolrooster. Maar helaas… onze eerste poging werd al snel een slalomparcours langs sigarettenpeuken, hondendrollen (vers én vintage), dolgedraaide plastic zakjes, bierblikjes met een geschiedenis, frietbakjes, pizzadozen …
Zondagochtend. Vrede in huis. Koffiegeur in de lucht. En dan plots, zoals de klok het wil: “Ga jij vanochtend om de boterkoeken en broodjes?” vraagt mijn vrouw met die blik waaraan ik niet kan weerstaan. Traditie is nu eenmaal traditie — en wie ben ik om …
Gebedskaarten zijn een krachtige en toegankelijke manier om contact te maken met de geest van planten en ze actief te betrekken bij kruidengeneeskunde, magie en rituelen. De gesproken bezweringen worden gecombineerd met de krachten van planten, wat zorgt voor een magisch samenspel tussen mens en plant. Planten worden benaderd als bewuste bondgenoten, waarbij de bezwering hun geest oproept en het plantmateriaal hun geneeskrachtige en magische werking vrijgeeft.
Deze keer hebben we vijf bomen uitgekozen: de eik, de linde, de wilg, de vlier en de kweepeer. Stuk voor stuk bomen met stevige wortels in een ritueel en medicinaal verleden.
Elke kaart is gebaseerd op de geneeskrachtige eigenschappen en de oude kennis van het ritueel gebruik van de plant. We willen deze collectie in de toekomst stap voor stap uitbreiden.
Klik op de kaarten om de afbeelding in hoge resolutie te downloaden. Het downloaden kan even duren vanwege de bestandsgrootte.
Gebed tot de eik
De eik (Quercus robur) staat symbool voor kracht, stabiliteit en de verbinding tussen hemel en aarde. Voor Kelten en Germanen was de eik een heilige boom, vaak gezien als bliksemafleider en een heilige plek waar eedafleggingen plaatsvonden. Door zijn diepe wortels en stevige stam verbindt hij het aardse met het hemelse. De eik wordt gebruikt in beschermingsrituelen en initiaties en helpt bij het versterken van de band met voorouderlijke krachten. Hij nodigt uit tot standvastigheid en moed, en biedt een krachtige steun in tijden van verandering. De eik is daarmee een symbool van bescherming en verbondenheid met het grotere geheel.
De eik
Gebed tot de wilg
De wilg (Salix spp.) is een helende boom, verbonden met water, emotie en vrouwelijke kracht. Haar bast bevat salicine, een natuurlijke pijnstiller die ontstekingsremmend en koortsverlagend werkt. In de volksgeneeskunde werd ze gebruikt bij pijn, griep en reumatische klachten.
Spiritueel staat de wilg symbool voor loslaten, intuïtie en innerlijke veerkracht: ze buigt zonder te breken. Ritueel werd ze ingezet in begrafenisrituelen, zuiverende baden en als bescherming tegen negatieve krachten. Haar takken en hout dienden vaak als bezwerend voorwerp of toverstaf.
Als boom van de maan en het water begeleidt ze het innerlijke proces van verdriet, heling en transformatie. De wilg nodigt uit tot overgave, stroming en het herontdekken van de kracht in zachtheid.
de wilg
Gebed tot de kweepeer
De kweepeer (Cydonia oblonga) is een boom met diepe wortels in mythologie en geneeskunde. In de oudheid werd hij als heilige vrucht gewijd aan godinnen zoals Aphrodite, symbool van liefde, vruchtbaarheid en trouw.
Bij Griekse huwelijken beet de bruid in een kweepeer als ritueel teken van voorspoed en zoetheid in de liefde. In de volksgeneeskunde werden vooral de slijm houdende zaden gewaardeerd: als verzachtend middel bij keelpijn, hoest, maagproblemen en huidontstekingen. Arabische en Europese artsen prezen zijn verkoelende en helende eigenschappen.
De kweepeer fungeerde als brug tussen lichamelijke genezing en symbolische bescherming. De boom van overgang, heling en liefdevolle verbinding – een trouwe metgezel in zowel huis als ritueel.
Kweepeer
Gebed tot de linde
De linde is een boom die symbool staat voor liefde, vrede en bescherming. Haar zachte bloesems worden sinds eeuwen gebruikt in kruidengeneeskunde om te kalmeren, stress te verlichten en de slaap te bevorderen. Daarnaast helpt lindethee het lichaam te reinigen door zweten en verzacht ze spijsverteringsklachten.
In oude tradities was de linde een heilige boom waar gemeenschappen samenkwamen: onder haar takken werd recht gesproken, gedanst en getrouwd. Ze belichaamt vrouwelijke zachtheid en kracht, en werd vaak geassocieerd met vruchtbaarheid en moederschap. Mensen hingen lindebladeren op om hun huizen te beschermen tegen kwaad, en tijdens midzomerfeesten werd haar bloei gevierd als symbool van leven en harmonie.
De linde verbindt ons met rust, heling en de zachte kracht van de natuur.
Linde
Gebed tot de vlier
De vlier (Sambucus nigra) symboliseert overgang, bescherming en de kracht van de moedergodin. Als poortwachter tussen werelden verbindt hij het leven, de dood en de wedergeboorte. Deze bijzondere boom begeleidt de ziel op haar reis en biedt troost bij afscheid en verlies. In oude rituelen werd de vlier vaak gebruikt om huizen te beschermen tegen negatieve invloeden en om de grens tussen het zichtbare en onzichtbare te bewaken.
De vlier nodigt uit tot diepe verbinding met het cyclische karakter van het bestaan en herinnert ons aan de voortdurende verandering en het helingsproces. De vlier is een krachtige metgezel bij rituelen van overgang, bescherming en spirituele begeleiding.
Ah, de wilde marjolein. Jarenlang kon ik, tot mijn grote vreugde, elke zomer genieten van haar vrolijke aanwezigheid in de buurt van het speelplein aan het Koningin Astridpark in Brugge. Die charmante plant was mij altijd een bron van vreugde. Maar dit jaar? Oh, dit …
In Vlaanderen komen drie soorten melkdistels voor: de gewone melkdistel (Sonchus oleraceus), de gekroesde melkdistel (Sonchus asper) en de akkermelkdistel (Sonchus arvensis). Die laatste is vrij gemakkelijk te herkennen aan zijn opvallend grote, gele bloemen. De twee andere lijken sterk op elkaar en zijn voor …
Geïnspireerd door “De Nigon Wyrta Galdor” – een Oudengels genezingsgebed uit de 9e of 10e eeuw – hebben we, vanuit de visie van de kruidenfluisteraar, een serie gebedskaarten voor planten gemaakt.
Gebedskaarten zijn een krachtige en toegankelijke manier om contact te maken met de geest van planten en ze actief te betrekken bij kruidengeneeskunde, magie en rituelen. De gesproken bezweringen worden gecombineerd met de krachten van planten, wat zorgt voor een magisch samenspel tussen mens en plant. Planten worden benaderd als bewuste bondgenoten, waarbij de bezwering hun geest oproept en het plantmateriaal hun geneeskrachtige en magische werking vrijgeeft.
Elke kaart is gebaseerd op de geneeskrachtige eigenschappen en de oude kennis van het ritueel gebruik van de plant. We willen deze collectie in de toekomst stap voor stap uitbreiden.
Alle afbeeldingen zijn in hoge resolutie beschikbaar, zodat je ze kunt downloaden en thuis kunt afdrukken voor persoonlijk gebruik. Vanwege de bestandsgrootte kan het even duren voor de HiRes -afbeelding gedownload is!
Klik op de kaarten om de afbeelding in hoge resolutie te downloaden.
Klein hoefblad
Klein hoefblad (Tussilago farfara) was ooit een gewaardeerd geneeskruid tegen hoest, astma en borstkwalen. De bladeren en bloemen werden gebruikt in thee, siroop of als rookmiddel om de luchtwegen te verzachten. Het kruid werd beschouwd als een balsem voor de adem en een rustgever voor wie moeilijk sprak of ademde. In het volksgeloof gold het als voorjaarsbrenger en teken van hoop: de bloemen verschijnen al vóór de bladeren, als lichtpuntjes na de winter. Men droeg het soms bij zich als amulet voor gezondheid en nieuwe kracht. Klein hoefblad stond symbool voor herstel, ademruimte en de belofte van een nieuw begin.
Klein hoefblad
Sint-Janskruid
Sint-Janskruid (Hypericum perforatum) werd sinds oudsher gewaardeerd als geneeskruid en zonnesymbool. Het werd gebruikt tegen neerslachtigheid, zenuwpijn, wonden en maagklachten. Als ritueel kruid bood het bescherming tegen boze geesten, nachtmerries en bliksem. Geplukt op Sint-Jansdag bij zonsopgang zou het zijn volle kracht bezitten. Men hing het in huis of droeg het op het lichaam voor geluk en zuivering. Tijdens midzomervuren werd het verbrand om duistere krachten te weren. Het goudgele kruid, bloeiend rond de zonnewende, stond symbool voor licht, warmte en heling—een zegen voor lichaam en ziel in tijden van duisternis en overgang.
Sint-Janskruid
Paardenbloem
Paardenbloem (Taraxacum officinale) werd eeuwenlang gebruikt als zuiverend en versterkend kruid. De wortel diende als lever- en galmiddel, de bladeren als vochtafdrijvend tonicum. Ze ondersteunde de spijsvertering, gaf nieuwe energie en werd in het voorjaar ingezet om het lichaam te reinigen. In de volksmagie stond paardenbloem symbool voor levenskracht, zonnekracht en vervulling van wensen. Men blies de zaadpluisjes weg om verlangens naar de wind te zenden. Ritueel werd ze gebruikt voor waarzeggerij, genezing en hoop. Paardenbloem belichaamt veerkracht, vreugde en vernieuwing—een zonnetje op de grond dat standhoudt en opbloeit, zelfs op de ruigste plekken.
Paardenbloem
Alsem
Alsem (Artemisia absinthium) staat bekend om zijn bittere smaak en sterke werking. Medicinaal werd het gebruikt om de spijsvertering te stimuleren, maagklachten te verlichten en parasieten te bestrijden. Het bittertje activeert de lever en gal, waardoor het eetlust opwekt. Ritueel diende alsem als beschermingsplant tegen kwade geesten en werd het ingezet bij reinigingsceremonies. Ook gebruikte men het in wierook om negatieve energieën te verdrijven. Door zijn bittere kracht symboliseerde alsem zuivering en herstel, zowel lichamelijk als spiritueel, en het hielp bij het loslaten van oude ballast.
Alsem
Valeriaan
Echte valeriaan (Valeriana officinalis) staat al eeuwen bekend als kalmerend kruid. Medicinaal werd het gebruikt bij slapeloosheid, nervositeit, stress en hartkloppingen, dankzij zijn rustgevende werking op het zenuwstelsel. De wortel werd vaak als thee of tinctuur ingenomen. Ritueel werd valeriaan ingezet ter bescherming en om negatieve invloeden af te weren. In sommige tradities werd het gebruikt om harmonie te herstellen in huis of relatie. De doordringende geur van de wortel zou ook geesten verdrijven. Valeriaan symboliseert innerlijke rust, ontspanning en herstel van evenwicht tussen lichaam en geest. Een krachtig kruid voor wie zoekt naar stilte en slaap.
De Nigon Wyrta Galdor — de “Nine Plants Spell” of – in de volksmond – de “Nine Herbs Charm” is een Oudengels genezingsgebed, een krachtige spreuk om wonden te helen. Dit ritueel is vastgelegd in het eeuwenoude manuscript Harley MS 585 (pagina’s 160r–163r), beter bekend als de “Lacnunga”, …
Klein kruiskruid (Senecio vulgaris) is een plantje dat je haast overal tegenkomt: in tuinen, tussen straatstenen, op akkers en braakliggende terreinen. Het is een eenjarige soort uit de composietenfamilie, herkenbaar aan de kleine gele bloempjes die in compacte hoofdjes staan, zonder lintbloemen – dus geen …
Toen ik onlangs aan het grasduinen was voor mijn nieuwe Facebookpagina “De Kruidenfluisteraar”, stootte ik op een intrigerend weetje: gewone kamille zou één van de “negenkruiden” zijn. De wat…? Mijn aandacht was meteen gewekt. Wat waren die mysterieuze negen?
Nieuwsgierig dook ik dieper in de wortels van dit verhaal — en belandde al snel in een duizend jaar oud handschrift vol spreuken, remedies en rituele formules: de “Nigon Wyrta Galdor“, ofwel de “Nine Herbs Charm”. Een magische tekst uit het Angelsaksische Engeland, waarin negen planten worden aangeroepen om ziekte, vergif en kwade invloeden te verdrijven. Een bezwering zo oud als de vroege middeleeuwen — en toch nog altijd krachtig genoeg om de moderne lezer te betoveren…
Benieuwd welke kruiden naast kamille in deze magische negen stonden? En wat ze betekenen voor ons vandaag? Lees verder — en laat je meevoeren naar een wereld waar planten spreken, en woorden genezen.
Het lacnunga handschrift
Ver weg in de nevels van het Angelsaksische verleden, ergens in de tiende eeuw of begin elfde eeuw, werd een betoverend kruidenlied opgetekend in een manuscript dat vandaag bekendstaat als het “Lacnunga” – een collectie van magische spreuken, medische recepten en heidens-christelijke genezingsformules. Onder de teksten in dit boek schittert één bijzonder gedicht: de “Nigon Wyrta Galdor”, ofwel de Betovering van de Negen Kruiden.
Het is een lied, een bezwering, een ritueel en een recept tegelijk. Het mengt Oudengels met magisch denken, geneeskunst met godenverhalen, en wortelt diep in zowel voorchristelijke als christelijke tradities. In dit bezweringslied roept de spreker de kracht aan van negen heilige planten – ieder met een eigen stem, kracht en karakter – om ziekte, vergif en geestelijke kwelling te verdrijven.
De “Nine Herbs Charm” blijft tot de verbeelding spreken, eeuwen nadat een anonieme schrijver de tekst neerschreef. Deze tekst, opgenomen in codex MS Harley 585 (folio’s 160r tot 163v), wordt bewaard in de British Library en werd in de 19de e eeuw voor het eerst zo genoemd door Cockayne (1864–1866).
Nota: De kruidennamen blijven tot vandaag onderwerp van debat – hun exacte naam en/of betekenis is even mysterieus als de tekst zelf. Diverse bronnen geven een andere identificatie. (Zie verder)
Hoe oud is het?
De tekst werd rond het jaar 1000 opgeschreven, maar de inhoud is mogelijk veel ouder, geworteld in mondelinge traditie. Er worden sporen van Germaanse mythologie in gevonden – de god “Wōden” (Oudengelse vorm van Odin) verschijnt in het lied als helende figuur, die met magische twijgen het gif van een slang verslaat. Tegelijk is er ook sprake van christelijke elementen, zoals het gebruik van kruisen, heilig water en zegenende woorden.
De Nine Herbs Charm is dus geen puur medische tekst, maar een rituele genezingsformule: woorden die niet alleen een ziekte beschrijven, maar haar bezweren, onderdrukken en transformeren.
Welke negen kruiden worden bezongen?
De exacte identificatie is niet in steen gebeiteld. De Oudengelse namen geven ons richting, maar geen zekerheid. Toch hebben generaties van kruidkundigen, taalkundigen en rituelenzoekers zich gewaagd aan een vertaling. Sommige bronnen geven een andere reeks namen. Van deze vijf kruiden zijn we vrij zeker: bijvoet, weegbree, brandnetel, duizendblad en kamille. Over de andere vier bestaat geen consensus, vooral wat betreft de precieze soort (bijvoorbeeld venkel, betonie, alant en waterkers).
(Bron: British Library Harley MS 585)
Mucgwyrt – Bijvoet (Artemisia vulgaris) Bijvoet is de eerste en meest eerbiedwaardige plant in de bezwering. Ze werd beschouwd als een beschermend kruid, dat vrouwen, reizigers en zieken tegen boze invloeden behoedde.
Attorlaðe – Weegbree (Plantago major) De naam betekent letterlijk ‘gif-verdrijver’. Weegbree was beroemd om haar wondhelende werking en werd gebruikt tegen beten, zweren en vergiftiging. Ze wordt in de tekst aangesproken als een machtige genezeres.
Stune – Waterkers (Nasturtium officinale) of veldkers (Cardamine spp.) Een pittig, scherp kruid dat waarschijnlijk werd ingezet tegen ontstekingen. De exacte soort is niet helemaal zeker, maar het gaat duidelijk om een scherp smakende, geneeskrachtige plant.
Wergulu – Brandnetel (Urtica dioica) Brandnetel komt voor in heel Europa en werd in de volksgeneeskunde gebruikt tegen reuma, koorts en huidklachten. In de bezwering staat ze symbool voor zuiverende kracht en bescherming.
Mægðe – Kamille (Matricaria chamomilla of Anthemis nobilis) Kamille is kalmerend, verzachtend en ontstekingsremmend. Al in de oudheid werd ze gewaardeerd om haar werking op maag, zenuwen en huid.
Gearwe – Duizendblad (Achillea millefolium) Deze plant is bloedstelpend en herstellend. Volgens de mythologie zou Achilles hem hebben gebruikt om wonden van soldaten te helen — en dat sluit perfect aan bij haar rol in de bezwering.
Fille (Finule) – Venkel (Foeniculum vulgare) Venkel werd vooral ingezet tegen indigestie, krampen en ademhalingsproblemen. Ook zou ze bescherming bieden tegen het boze oog.
Eolone – Waarschijnlijk alant (Inula helenium) Dit is de minst zekere identificatie. Alant werd gebruikt tegen hoest, longziekten en spijsverteringsproblemen. In de tekst is haar naam duidelijk aanwezig, maar de exacte soort blijft onderwerp van discussie.
Betonica – Betonie (Stachys officinalis) Betonie was al bij de Romeinen een geliefd geneeskruid. Ze gold als krachtig middel tegen hoofdpijn, angst, boze dromen en geestelijke onrust.
Wat maakt deze tekst zo bijzonder?
De Nine Herbs Charm is uniek omdat het geen puur medisch voorschrift is, maar een levend ritueel. De kruiden worden niet louter genoemd, ze worden aangesproken, opgeroepen, geprezen. Ze hebben een ziel, een persoonlijkheid, een rol in het grote web van genezing. De woorden zijn bedoeld om uitgesproken te worden, met overtuiging en eerbied. Precies wat een ‘kruidenfluisteraar’ hoort te doen.
Het is een bezwering die het lichaam, de geest en de wereld tegelijk aanspreekt – en misschien daarom vandaag nog zo aanspreekt. In een tijd waarin veel mensen opnieuw zoeken naar verbondenheid met natuur, ritueel en heling, spreken de woorden van dit duizend jaar oude lied nog steeds tot de verbeelding.
De kruidenfluisteraar spreekt…
We deden zelf een poging om de tekst een eigentijdse hertaling (interpretatie) te geven, die ritueel kan worden uitgesproken.
“Ik ben de Fluisteraar van de Kruiden. Ik spreek met de taal die nog leeft in wortels en wind. Negen zijt gij, helpers van het hart, wachters van het lichaam. Oud zijt gij, krachtig, levend. Kom nu, sta op, laat uw stem klinken.
Bijvoet, wachter van de wegen, zwerver tussen droom en werkelijkheid. Bescherm mij waar ik ga, zuiver mijn geest, bevrijd mijn pad. Ik fluister jouw naam… Mucgwyrt.
Weegbree, sterke beschermer, tegen het vergif dat door de wereld zweeft. Jij bent de hoogste onder de kruiden, van het geslacht der planten. Geboren om het gif te weerstaan, om te waken tegen het naderend kwaad en boze machten af te weren. Ik fluister jouw naam… Attorlaðe.
Waterkers, krachtig, scherp van geur, brengt genezing en verdrijft het gevaar. Bescherm mij tegen pijn en beten, een schild dat waakt en veilig houdt. Ik fluister jouw naam… Stune.
Brandnetel, wachter van vuur en ijzer, met stekende tong en gloeiend hart. Zuiver het bloed dat door mij stroomt, wek het slapende vuur in mijn wezen. Ik fluister jouw naam… Wergulu.
Kamille, gouden oog van de zon, fluister zacht tussen slaap en ziel. Spreid vrede over mijn dromen, sus het hart dat in stilte huilt. Ik fluister jouw naam… Mægðe.
Duizendblad, kracht van open velden, verzacht mijn pijn met milde kracht. Weef genezing door mijn wonden, breng licht waar duisternis heerst. Al is het lot bezegeld, brengt jouw kracht mij nieuwe moed. Ik fluister jouw naam… Gearwe.
Venkel, helderziende in het veld, scherp mijn oog, mijn geest en mijn weten. Leer mij wat waarachtig is, wees mijn gids, zodat ik met vertrouwen verder ga. Ik fluister jouw naam… Finule.
Alant, wortel van kracht en genezing, je brengt adem aan benauwde longen, verlicht de hoest en kalmeert de geest. Ook als het lot zwaar drukt op ons leven, sta jij steeds klaar om te helen. Ik fluister jouw naam… Eolone.
Betonie, zachte beschermer van geest en hoofd, jij verdrijft angst en onrust. Ook als het lot onherroepelijk lijkt, blijf jij paraat, sterk en klaar. Met jouw kracht wordt de geest bevrijd, en verdrijf je alle zorgen. Ik fluister jouw naam… Betonie.
Negen zijt gij, nu wakker en nabij. Uw geur hangt in de lucht, uw kracht in mijn bloed. Wodan sprak tot u in de wind, Ik fluister u toe met adem en aandacht: Blijf bij mij! Wees mij een metgezel, Op mijn pad van genezing en inzicht.”
Wie nu door de stad dwaalt, hoeft geen speurneus te zijn om de lindeboom te vinden — volg gewoon je neus. Plots vult de lucht zich met een zoete, bedwelmende geur: de linde staat in bloei. Deze boom, geliefd om haar sierlijke hartvormige bladeren en …
Op 24 juni viert de Kerk het hoogfeest van de geboorte van Johannes de Doper. Dat is opvallend, want buiten Jezus en Maria is hij de enige heilige van wie de geboorte wordt gevierd, niet de dood. Zijn geboortedag valt net na de zomerzonnewende, wanneer de zon haar hoogste punt bereikt …
Uiteraard koos mijn verkoudheid het weekend uit om toe te slaan – perfecte timing, zoals altijd. Geen neuspray te vinden, geen zakdoekje in de buurt, alleen ik en een steeds drukkender hoofd. Dus werd het improviseren met wc-papier en warme thee, tot de maandagochtend de apotheek weer openging.
Mijn verkoudheid was inmiddels zo ver gevorderd dat ik zelfs niet meer buiten kon zonder te snotteren. Mijn neus was een waterval en mijn hoofd voelde als een overvolle kast. Ik moest dringend iets hebben om deze ellende een halt toe te roepen en die apotheek moest nog net binnen mijn actieradius liggen.
Dus ik ging op pad, vastbesloten om die pil of neusspray te bemachtigen. Maar ja, onderweg was er die eerste afleiding: een paardenbloem, keihard overlevend op de kademuur langs de Reie. “Klik”. Ik stond even stil, bewonderde het, en besloot dat dit toch wel een heel bijzonder plantje was. Wie had gedacht dat dit kleine, gele bloemetje in zo’n harde omgeving zou groeien? Het verdiende echt een plekje op mijn Instagram.
Ik liep verder, maar kon het niet laten om mijn ogen constant op de grond te houden. Tussen de tegels, tegen de gevels, tussen de kasseien, her en der: overal planten. Een opvallende Jakobskruiskruid voor een voordeur, een tomaatplant bij een putdeksel, een Steenkruidkers naast een telefoonkast en zelfs een kleine schijnspurrie dat het blijkbaar prima deed tegen de muur van de Koningsbrug. Een muursla die trek had in een Duvel en een Klein streepzaad tegen de muur van de apotheek.
Tegen de tijd dat ik bij de apotheek aankwam, had ik bijna een mini-bibliotheek aan straatplantjes gefotografeerd. De apotheker keek me aan toen ik de deur binnenstapte, m’n telefoon nog in m’n hand en een bloemblaadje tussen m’n vingers. “Voor wie is het middel?” vroeg ze. “Voor mij,” zei ik, terwijl ik mijn verzameling op mijn telefoon toonde. “Maar ik geloof dat ik me intussen al wat beter voel… misschien heeft de natuur het werk voor me gedaan.”
En, eerlijk gezegd, ik was alweer een beetje vergeten waarom ik daar eigenlijk was.
Snuister je eens mee in mijn verzameling van die ochtend. (Klik op > en < om door het fotoalbum te scrollen)